Universiteit Persoonlijk

In Universiteit Persoonlijk beantwoorden uiteenlopende mensen binnen de universitaire wereld vragen over henzelf en hun universiteit.

Dit keer: bioloog en plantkundige Huub Löffler, sinds de zomer de nieuwe directeur van Wageningen International, het internationale portaal van Wageningen UR (University & Research Centre).

Wat vertelt u op verjaardagen over uw universiteit?

“Dat Wageningen UR meer is dan een universiteit. Ook gespecialiseerde onderzoeksinstituten en de Hogeschool Van Hall Larenstein horen erbij. De hele kennisketen zit zodoende dicht bij elkaar waardoor kennis goed kan doorstromen naar de praktijk en het onderwijs.”

Waar liggen volgens u kansen voor uw universiteit?

“In de uitdagingen op het gebied van landbouw, voeding en milieu. Denk aan vraagstukken zoals voedselzekerheid, voeding & gezondheid, klimaatverandering en duurzame energie. Hoe komt een wereld bijvoorbeeld aan voldoende voedsel wanneer we ook gewassen moeten telen voor andere doeleinden zoals brandstof of materialen? Die vragen hebben enorme maatschappelijke, sociologische, technologische en economische gevolgen. Wageningen kan helpen om deze in goede banen te leiden.”

Welke mooie herinnering aan de universiteit heeft u?

“Tijdens mijn promotie aan de Universiteit Utrecht werkte ik in Baarn bij een onderzoeksinstituut waaraan ook de Universiteit van Amsterdam en de Vrije Universiteit waren verbonden. Je zou denken dat daar concurrentie zou ontstaan, maar dat bleek niet het geval. Ik herinner me een enorme openheid en positieve sfeer. Puntje bij paaltje zag iedereen het gezamenlijk belang in van een goede samenwerking waardoor ik er met veel plezier onderzoek kon doen. Aan die tijd, in die oude gebouwen in Baarn en de sfeer onderling, denk ik graag terug.”

Welk vooroordeel over uw bezigheden aan de universiteit wilt u bij dezen uit de wereld helpen?

“Het vooroordeel dat ik me uitsluitend bezighoud met landbouw. Mensen denken bij Wageningen direct aan landbouw en vroeger klopte dat, het is van oorsprong een landbouwuniversiteit. Maar al zeker tien jaar geleden is de focus sterk verbreed naar onder andere voeding, gezondheid en de leefomgeving.”

Wie of wat binnen de universiteit inspireert u en waarom?

“Het compacte formaat van de organisatie. Je kunt makkelijk bij elkaar binnenlopen en dat vind ik erg waardevol. Ik geloof dat de echte kansen tot samenwerking en vernieuwing niet binnen, maar tussen departementen liggen. Wanneer twee experts elkaar regelmatig tegenkomen, hebben ze het negen van de tien keer over alledaagse dingen. Maar de tiende keer blijkt de een net een oplossing of suggestie te hebben voor het vraagstuk van de ander.”

Wat staat er de komende week op uw agenda?

“Ik ben afgelopen maand twee weken in Afrika geweest, en twee weken op vakantie. Dat betekent een heel volle mail-box die weggewerkt moet worden, en bijpraten met collega’s. Inhoudelijk is de uitdagendste activiteit een vraaggesprek voor radio Atlas van Llink op 15 augustus over de wereldhongerproblematiek.”

Wat wilde u vroeger worden?

“Timmerman. Het leek me mooi om iets met mijn handen te maken. Gaandeweg bleek ik aardig te kunnen leren en ben ik meer met mijn hoofd dan mijn handen gaan werken. Toch geniet ik er nog steeds van, wanneer ik iets fysieks heb voltooid. Zo heb ik een hoofdstuk geschreven in het boek Partners in de polder. Zoiets kun je vasthouden en trots aan anderen laten zien. Bij veel activiteiten is het lastiger om je eigen inbreng zo concreet voor ogen te krijgen.”

Wat heeft u onlangs nog geleerd?

“Dat elke verandering met betekenis vervuld moet zijn. Eigenlijk wist ik dat al, maar ik heb het weer eens duidelijk gezien tijdens een cursus. Het betekent dat wanneer je iets wilt veranderen, het noodzakelijk is om uit te gaan van het ‘waarom’. Waarom wil je iets veranderen? In de praktijk wordt die vraag vaak overschaduwd door het ‘wat’ en ‘hoe’ waardoor het lastiger wordt om draagvlak te krijgen.”

Over welke keuze in uw leven bent u het meest tevreden en waarom?

“De keuze om generalist in plaats van specialist te worden. Rond 1998 stond ik voor de keuze om in de wetenschap door te gaan als onderzoeker. Ik zou me dan volop gaan bezighouden met een beperkt interessegebied. Keuze twee was een meer verbindende rol, richting beleid en management, waarbij ik me in de breedte kon ontwikkelen. Zonder te twijfelen koos ik het laatste. Ik bouw graag bruggen en ben breed geïnteresseerd. Spijt heb ik nooit gehad. De keuze past het best bij me en ik ben erg blij met de plek waar ik nu zit.”

Waar hoopt u over 10 jaar te staan?

Lachend: “In mijn tuintje dat ik dan aan het schoffelen ben. Wellicht ben ik met pensioen. De kans is in elk geval klein dat ik dan deze functie bij Wageningen Internationaal nog vervul. Ik heb bij mijn aanstelling meteen gezegd dat ik het een functie vind om vier tot vijf jaar te vervullen. Daarna gaan dingen wellicht teveel op de automatische piloot. Het zal echter niet zo zijn dat ik in een keer stop, veel mensen vervullen na het afronden van hun loopbaan nog enkele adviesfuncties. Dat lijkt me interessant.”

Wat doet u om uw doelen te bereiken?

“Netwerken, vertrouwen en proberen. In je eentje iets bereiken blijkt vaak vechten tegen de bierkaai. Daarom is het belangrijk om samen te werken en het gezamenlijk belang van iets in te zien. Wanneer je dat scherp voor ogen hebt, komt de rest vaak vanzelf. Ik ben mede verantwoordelijk geweest voor het opzetten van een onderzoeksprogramma voor fotosynthese, BioSolar Cells. Toen we daarmee begonnen, gingen uit van de inhoud en het gezamenlijk belang. De rest, zoals de financiering, zou later komen. En dat kwam. Inmiddels gaat er 42 miljoen euro in het programma om.”

Welk boek ligt er momenteel op uw nachtkastje?

“Het laatste deel van Stieg Larsons Millennium Trilogie. Ik lees meestal meer psychologische romans, maar las een zeer goede recensie over deze misdaadtrilogie en werd nieuwsgierig. Ik vind het erg goed geschreven, het heeft vaart en is spannend. Knap hoe Larson allemaal lijnen laat samenkomen.”