Print
 
 

Universiteiten nemen zorgen over werkdruk serieus

 

Veranderingen in de wetenschappelijke omgeving vragen veel van medewerkers: meer verantwoording en verantwoordelijkheid, de druk om wetenschappelijke artikelen te publiceren, meer taal- en lesvaardigheid in het Engels, digitalisering van het onderwijs en toenemende begeleiding van studenten. Bovendien maakt onzekere financiering het steeds lastiger medewerkers een vast contract aan te bieden. Universiteiten achten de zorgen die medewerkers hierover hebben legitiem en zoeken naar mogelijkheden om werkdruk en onzekerheid te verlichten.

 

Thema's:

Wat doen universiteiten aan het terugdringen van de ervaren prestatiedruk van onderzoekers?

Onzekere financiering leidt tot een toename van tijdelijke dienstverbanden


 

Wat doen universiteiten aan het terugdringen van de ervaren prestatiedruk van onderzoekers?

 

Universiteiten nemen het signaal over prestatiedruk serieus. Zo is in 2015 met cao-partijen afgesproken dat onderzoekers met een tijdelijk dienstverband voor het schrijven van subsidieaanvragen binnen de aanstellingsomvang tijd en scholing wordt geboden. Ook krijgen onderzoekers binnen hun aanstellingsomvang voldoende ruimte om de vereiste kwalificaties voor onderwijs te kunnen verwerven, als zij geschikt zijn voor een loopbaan als universitair docent/universitair hoofddocent/hoogleraar en deze ook ambiëren. In opdracht van SoFoKleS (Sociaal Fonds voor de Kennissector) is in 2016 een verkennend rapport gepubliceerd naar werkdruk. Vervolgens is onderzoek gedaan naar welke factoren van invloed zijn op de ervaren prestatiedruk van wetenschappelijk personeel met als doel inzicht te verkrijgen in factoren die prestatiedruk beïnvloeden en om concrete handvatten te bieden om de ervaren prestatiedruk onder wetenschappelijk personeel op een acceptabel niveau te brengen. Dit rapport is in 2017 gepubliceerd en biedt de universiteiten handvatten om ervaren werk- en prestatiedruk onder medewerkers aan te pakken. Om de werkdruk terug te dringen is afgesproken dat elke universiteit een werkplan opstelt om werkdruk tegen te gaan.

 

 

Onzekere financiering leidt tot een toename van tijdelijke dienstverbanden

 

Universiteiten constateren dat het percentage tijdelijke dienstverbanden onder het wetenschappelijk personeel de afgelopen jaren is toegenomen. De ingrijpende veranderingen in de bekostiging zijn daar debet aan, evenals de fluctuerende studentenaantallen. De afgelopen decennia is de financieringssystematiek van universiteiten drastisch veranderd. De rijksbijdrage per student die universiteiten van de overheid krijgen is daarbij sterk gedaald. Universiteiten zijn bovendien steeds afhankelijker geworden van andere financieringsbronnen – de tweede en derde geldstroom. Deze middelen moeten in competitie verworven worden en zijn per definitie tijdelijk van aard. Veelal gaat het daarbij in de uitvoering om promovendi en startende onderzoekers met een tijdelijk contract. Daar komt nog bij dat steeds meer onderzoeksprojecten, zowel nationaal als internationaal, financieel moeten worden ‘gematched’ door een eigen bijdrage vanuit de universitaire middelen. Deze veranderingen leiden tot tijdelijke dienstverbanden, met name voor jonge wetenschappers.